17 лютага спаўняецца 70 гадоў нашаму земляку, знакамітаму мастаку Уладзіміру Крываблоцкаму.

17 лютага спаўняецца 70 гадоў нашаму земляку, знакамітаму мастаку Уладзіміру Крываблоцкаму.

17 лютага спаўняецца 70 гадоў нашаму земляку Уладзіміру Крываблоцкаму. Нарадзіўся будучы мастак у вёсцы Хвалава Пружанскага раёна. Яшчэ ў студэнцкія гады ён выбраў для сябе рэдкі жанр мастацтва – манументалізм. Яго роспісы і мазаікі можна сустрэць у многіх гарадах рэспублікі. Крываблоцкі У. удзельнічаў у афармленні Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Імя выдатнага мастака вядома ва ўсёй Беларусі і нават за яе межамі.
Пружанская раённая дзіцячая бібліятэка імя А.Лось падрыхтавала відэапрэзентацыю пра нашага земляка.

Чулец Г.А. (бібліятэкар РДБ імя А.Лось)

 Крыніца: cbslib.by

Уладзімер Васільевіч Крываблоцкі нарадзіўся 17 лютага 1952 у вёсцы Хвалава Пружанскага раёна Берасьцейскай вобласьці.

Жыцьцяпіс
Скончыўшы чатыры клясы пачатковай школы, паступіў у Рэспубліканскую школу-інтэрнат па музыцы і выяўленчым мастацтве імя Ахрэмчыка, дзе давялося перавучацца на расейскамоўную адукацыю. Дыплёмнай працай стаў вялізны (два з паловай мэтры ў вышыню) трыптых «Хатынь». Адгэтуль пачалося Ўладзімерава захапленьне манумэнтальным мастацтвам.

Па сканчэньні школы ў 1971 паступіў у Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (скончыў у 1976). Настаўнікі: Уладзімер Стальмашонак, Гаўрыла Вашчанка, Пётра Сьвентахоўскі, Аляксандар Кішчанка.

Чалец Беларускага саюзу мастакоў.

Творчасьць
Маляваць пачаў яшчэ ў дзяцінстве, свае малюнкі дасылаў у газэту «Піянэр Беларусі» і тройчы перамагаў у конкурсах.

Удзельнік мастацкіх выставаў з 1976 року. Працуе пераважна ў галіне манумэнтальна-дэкаратыўнага мастацтва, а таксама ў жывапісе. Асновай творчасьці зьяўляецца Беларусь, яе мінуўшчына, людзі, прырода. Прымаў удзел у рэканструкцыі Нацыянальнага акадэмічнага тэатру опэры і балету, аздабленьні будынку Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.

Уладзімер Крываблоцкі карыстаецца такімі кампазыцыйнымі хадамі, рытмам, сьвятлом, прасторай, змадэляванай сьвятлом і ценем, дзякуючы якім найбольш шчыльна і выразна выяўляецца плястыка твараў, чалавечых целаў.

Творы захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музэі Беларусі, Беларускім гісторыі і культуры, Магілёўскім абласным мастацкім, Віцебскім краязнаўчым музэях.

Асноўныя творы
«Чалавек і прырода» (вітраж у вэстыбюлі ЦНДІТК, Менск)
«У імя жыцьця на Зямлі» (росьпіс у фае Музэю народнай славы м. Ушачы)
«Дрэва жыцьця» (мазаіка на тарцы жылога дома ў Салігорску)
«Міраносцы» (мазаіка ў ДК Кобрыню)
«Зямля» (мазаіка на фасадзе БЭМЗ, Берасьце)
«Рэквіем» (паліптых памерам 33 м² у Музэі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны)
вітражная дэкаратыўная сімфонія ў Палацы культуры Амсьціславу
карціны «Свабода», «Прарыў», «Сіла прыроды», «Песьня пра зубра», «Маці Зямлі», «Дыялёг», «Вясна», «Яблыкі на крыжах», «Ігар Талькоў», «Восень», «Мудрэц», «Натхненьне», «Дзень і вечар», трыптых «Вобразы вечнасьці», «Маўчаньне брата», «Цяпло маці»

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

мазаіка "Зямля" на фасадзе электрамеханічнага завода г. Брэста

 

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

мазаіка на тарцы жылога дома ў г. Салігорску



60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Вясна



60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Восень

 

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Мудрэц

 

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Натхненне

 

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Дзень і вечар

 

60 гадоў Уладзіміру Крываблоцкаму

 

Рэквіем



Узнагароды і прэміі
Прэмія Ленінскага камсамолу Беларусі (1986) за росьпіс «Дзеля жыцьця на Зямлі» ў інтэр’еры Музэю народнай славы ў мястэчку Ушачы (Віцебская вобласьць).

Сям’я
Дзед і бабуля па матчынай лініі, а таксама ягоная маці ў часе Другой сусьветнай вайны былі вывезеныя ў Нямеччыну на прымусовыя працы.

Па вайне маці працавала ў калгасе, пасьля з-за хваробы вымушаная была пакінуць працу. Займалася хатняй гаспадаркай, вышывала, ткала. Бацька працаваў у будаўнічай брыгадзе, а ў вольны час іграў у народным тэатры, спрабаваў пісаць п’есы, займаўся пчалярствам, бондарствам.

Цікавосткі
У час вучобы ў інстытуце Ўладзімер Крываблоцкі паспрачаўся, што здолее тысячу разоў прысесьці на адной назе. Спрэчку выйграў, здолеўшы прысесьці па пяцьсот разоў на правай і на левай нагах, аднак пасьля гэтага апынуўся ў больніцы. Праз праблемы з сэрцам пазьней ня трапіў на вайсковую службу.

Вітраж «Чалавек і прырода», які знаходзіўся ў вэстыбюлі ЦНДІТК (Менск), праз шэсьць рокаў пасьля стварэньня рассыпаўся. Прычынай стала недасканалая тэхналёгія склейваньня шкельцаў.

Крыніца: Вікіпедыя
Фота з: Сайт СШ №3

Новости из этой категории